Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2008

Διανόηση χωρίς φωνή και ακρόαση

Ένα υπέροχο άρθρο διάβασα στο ΒΗΜΑ 3/2/2008, του καθηγητή στο ΑΠΘ, Αντρέα Γιακουμακάτου, υπό τον τίτλο « το δίλλημα των διανοουμένων»

Σε αυτό ο Γιακουμακάτος αναρωτιέται:

«Πού να απευθυνθεί λοιπόν ο διανοούμενος, ο προβληματισμένος πολίτης, σε αυτή τη χώρα των ιδιωτών; Ποιες αρχές να επικαλεστεί, για ποιες διαμορφωμένες συνειδήσεις, για ποιους ακροατές, για ποιους χώρους με επιρροή και ηθικό ανάστημα; Οι διανοούμενοι της δεκαετίας του 1960, για να φέρουμε ένα παράδειγμα, είχαν έναν ρόλο γιατί απευθύνονταν σε ένα κοινωνικό σώμα με αναγνωρίσιμη συγκρότηση - τα κινηματογραφικά έργα της εποχής είναι μάρτυρες γι' αυτό, και τα λατρεύουμε για τον ίδιο λόγο. Σήμερα έχει εκραγεί ο κοινωνικός ιστός, έχουν διαρραγεί τα όρια, η συνοχή γύρω από κοινά αποδεκτές αξίες είναι περίπου ανύπαρκτη. Γι' αυτό οι διανοούμενοι έχουν περίπου παραιτηθεί (όπως και πολλοί άλλοι πολίτες αυτής της χώρας, έστω και αν δεν αυτοπροσδιορίζονται διανοούμενοι), γιατί θεωρούν μάταιη οποιαδήποτε παρέμβαση, γιατί αισθάνονται μετέωροι, χωρίς αποδέκτες. Αλλωστε, ας το σκεφθούμε: τους ζήτησε κανείς τη γνώμη, αισθάνεται κανείς την ανάγκη σήμερα μιας πνευματικής ηγεσίας που να αντισταθεί και να κατευθύνει, να επηρεάσει διαθέσεις, να διατυπώσει ένα συλλογικό όραμα και να μετατρέψει αυτή τη λαχανιασμένη κοινωνία σε μια συνεκτική κοινότητα αισιόδοξων πολιτών;»

Δυστυχώς, αυτή είναι η υπερ-πραγματικότητα. Η πεζή πραγματικότητα είναι όμως άλλη:

Η Μιντιακρατία και ο κομματισμός μπόρεσαν να , εκχυδαΐσουν την διανόηση και να συκοφαντήσουν τους διανοούμενους, επειδή, οι ίδιοι, οι σκεπτόμενοι πολίτες πείστηκαν ή αποδέχθηκαν, την διαμορφωμένη από τα ΜΜΕ εντύπωση, ότι αυτοί δήθεν δεν «πουλάνε», άρα δεν έχουν λόγω ύπαρξης στα μαζικά ακροατήρια!

Το τι πουλάει, όμως, και το τι όχι δεν το καθορίζει, μακροπρόθεσμα, ο αποδέκτης τηλεθεατής, αλλά αποκλειστικά η αγορά των καναλιών.

Τα κανάλια μας, λοιπόν, μάθανε τον κόσμο να αποστρέφεται τη διανόηση και να την συνδέει με την γραφικότητα και την ιδιαιτερότητα!

Κάπως έτσι, πολιτικό σύστημα και νταβάδες έβγαλαν μέσα από τα πόδια τους τα εμπόδια που θα μπορούσαν, υπό συνθήκες, να δημιουργήσουν ανεξέλεγκτες συνθήκες, ως προς την εμπέδωση της διαπλοκής.

Στον διανοούμενο, όμως, δεν ταιριάζει η "κατάθλιψη" που προκαλείται από το σύστημα!

Ας δώσει στο αδιέξοδο νόημα μέσω του πολιτικού και κοινωνικού ακτιβισμού ή ας επισκεφθεί τον ψυχολόγο του. Στο χέρι του είναι.

Οι καραμανλικότεροι του Καραμανλή


Του Αγίου

Την μεγάλη αγωνία του Καραμανλή για τις εκλογές, προδίδουν τα σημερινά δημοσιεύματα του Τύπου.

Διαψεύδουν τα σενάρια για εκλογές την άνοιξη, με τα γνωστά παιδαριώδη επιχειρήματα που χρησιμοποίησαν και το περσυνό καλοκαίρι διαβεβαιώνοντας μάλιστα, τότε, ότι ο Καραμανλής θα εξαντλήσει την τετραετία, καθώς αυτό ήταν σύμφωνο με το συμφέρον του!

Ξανάρχισαν τη γνωστή και εκ των πραγμάτων αποδεδειγμένη παραπληροφόρηση περί δήθεν σεβασμού του πνεύματος του συντακτικού νομοθέτη από τον πρωθυπουργό, που τάχα το έχει στο χαρακτήρα του να είναι «θεσμικός».

Πώς συμβαίνει άραγε, σε τούτο τον τόπο, αυτοί που πριν από 4 μήνες διαπίστωναν, ορθώς, ότι ο Καραμανλής έχει γραμμένους τους θεσμούς στα παλαιά του υποδήματα, σήμερα να ανακαλύπτουν εκ νέου τον θεσμικό-κυβερνήτη που κρύβει μέσα του ο πρωθυπουργός;

Μήπως τελικά, έτσι, απλώς εκφράζουν την δική τους αγωνία για το ενδεχόμενο εκλογών τον Μάρτη ή αρχές Απριλίου;

Μήπως γράφοντας ότι ο Καραμανλής είναι όμηρος των βουλευτών του, αντιστρέφουν τη πραγματικότητα που πιστοποιεί ότι οι εναπομείναντες 151 είναι όμηροι του πρωθυπουργού σε πολλά μάλιστα επίπεδα;

Μήπως επαναφέροντας την ψευδο-φιλολογία περί θεσμικότητας του Καραμανλή - ο οποίος δεν δίστασε να διαλύσει την προηγούμενη βουλή για να ψηφιστεί ο νέος προϋπολογισμός (!), που προβλήθηκε ως εθνικό ζήτημα εξαιρετικής σημασίας – ενδυναμώνουν την πίεση στους βουλευτές της ΝΔ, ώστε να μη διανοηθούν να ρίξουν τον Καραμανλή, έστω και αν διαφωνούν ριζικά με την πολιτεία του;

Μήπως ακόμη και στον παραδοσιακό Τύπο της «δημοκρατικής παράταξης» υπάρχουν καραμανλικότεροι και από τον ίδιο τον Καραμανλή;

Η νέα-αριστερά ωριμάζει!


( Από τη συνέντευξη του Α. Τσίπρα στον Γιάννη Γουλιέλμο, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/2/2008)

— Τα θετικά στοιχεία της υποψηφιότητάς σας τα γνωρίζουμε. Αρνητικά υπάρχουν;

— «Σίγουρα υπάρχουν αρνητικά. Και το να έχει κανείς την αίσθηση ότι έχει αρνητικά στοιχεία είναι μια ένδειξη ότι πατάει στη γη. Αρνητικό για μένα είναι πως, σε μεγάλο βαθμό, δεν έχω την εμπειρία. Και αν με ρωτήστε αν αισθάνομαι έτοιμος, θα σας πω όχι. Αλλά, ακριβώς έτσι αισθανόμουν και όταν έθετα υποψηφιότητα για τον Δήμο της Αθήνας. Νομίζω όμως ότι έχει έρθει η ώρα να αφήσουμε και μια νέα γενιά να κάνει τα δικά της λάθη.»

Ναι, είναι μια άλλη γενιά με άλλες εικόνες στο μυαλό και διαφορετικές προσδοκίες, σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, από αυτόν που γνώρισαν όσοι ασκούν σήμερα την εξουσία στη χώρα.

Η νέα γενιά της αριστεράς έχει πολιτικό δικαίωμα να διαχειριστεί την νέα-ουτοπία!

Ας μάθουμε οι παλαιότεροι και από τα λάθη των νέων, αλλά και οι νεότεροι από τα λάθη των παλαιοτέρων !

Κοιτάξτε πώς στην παρακάτω απάντηση, ο Τσίπρας, «διορθώνει» ένα λάθος των παλαιών, κάνοντας ένα άλλο "λάθος":

— «Το καθήκον μας είναι να προσπαθήσουμε να αναδείξουμε συγκεκριμένα ένα εναλλακτικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Νομίζω ότι στο αμέσως επόμενο διάστημα πρέπει να επιδιώξουμε μια ανοιχτή πλατιά συζήτηση με την κοινωνία, με πυρήνα αυτού του εγχειρήματος τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην κατεύθυνση του να συναντηθεί και με άλλες δυνάμεις, με δυνάμεις από τον σοσιαλιστικό χώρο, προκειμένου να είμαστε έτοιμοι σε σύντομο χρονικό διάστημα να μπορούμε να εκπονήσουμε ένα, όχι απλά εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης απ’ τα αριστερά αλλά ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για την Αριστερά σήμερα».

Ναι , η αριστερά, για να υπάρξει πολιτικά, πρέπει να πορευθεί εξουσιαστικά. Να προβεί σε κυβερνητική πρόταση. Αυτή όμως δεν μπορεί να είναι το αποτέλεσμα ενός «νέου κοινωνικού συμβολαίου», αλλά «εισήγηση» ενός άλλου, διαφορετικού πολιτικο-πολιτισμικού και ιδεολογικού μοντέλου για την άσκηση της εξουσίας.

Ο ΑΓΙΟΣ

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008

Η Siemens πίσω από το σκάνδαλο Ζαχόπουλου

Τα μάθατε φαντάζομαι …λόγω του σκανδάλου «Siemens» θα πάμε για εκλογές!

Εξαιτίας αυτού του σκανδάλου, η «ισχυρή» κυβέρνηση-Καραμανλή έμεινε με 151 βουλευτές και κινδυνεύει να χάσει τη δεδηλωμένη, αν κάποιο μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας της αποφασίσει να αντιδράσει εμπράκτως, στις πρακτικές Καραμανλή, που τώρα απλώς καταγγέλλει δημοσίως, ή στον ανακριτή ή στα πηγαδάκια φίλων και δημοσιογράφων.

Πλέον, η κατάντια του τύπου που απροκάλυπτα στηρίζει την κυβέρνηση δεν περιγράφεται!

Μπέρδεψαν τα σκάνδαλα, αφού προηγουμένως μπερδεύτηκε η σεμνότητα και η ταπεινότητα με το σκληρό πορνό και την σκανδαλιστική διαχείριση.

Ε, αφού όλα στη ζωή και την πολιτική είναι μπερδεμένα, γιατί να μην μπλεχτούν και τα σκάνδαλα σε ένα κουβάρι δίχως αρχή και τέλος!

Άλλωστε, γιατί έχουμε την δικαιοσύνη;

Για να δίνει λύση στα πολιτικά μας αδιέξοδα!

Μήπως, λοιπόν, πράγματι πίσω από το “σκάνδαλο Siemens” κρύβεται το σκάνδαλο Μαξίμου –Ζαχόπουλου;

Και αυτό στη δικαιοσύνη. Όλα θα τα απαντήσουν οι δικαστές. Τι τους έχουμε;

Υπάρχουν καταλληλότεροι από αυτούς για να λύνουν τους πολιτικούς-επικοινωνιακούς γρίφους;

Μετά βέβαια, ως νουνεχείς πολιτικοί, θα την κατηγορήσουμε, ότι διαμορφώνει συνθήκες για την εγκαθίδρυση «κράτους δικαστών», αλλά ούτε και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία… είναι και αυτό μέρος της προπαγάνδας του μπερδεμένου κουβαριού που αναπαράγεται τούτες τις μέρες από τα κυβερνητικά ΜΜΕ ως το νέο ιδεατό καταφύγιο εκείνων που δεν θα γίνουν ποτέ …άνδρες ( ή γυναίκες), δηλαδή αξιοπρεπείς και έντιμοι άνθρωποι.

Ο ΑΓΙΟΣ

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2008

Θα χυθεί αίμα!

H επίσημη πρεμιέρα της ταινίας, θα χυθεί αίμα στην Ελλάδα, έχει προγραμματιστεί για τις 14 Φεβρουαρίου. Τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν για τους σκοπούς της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών. Η πρεμιέρα της ταινίας θα γίνει στις 14 Φεβρουαρίου στο θέατρο Παλλάς. Την εκδήλωση οργανώνουν από κοινού η εταιρεία διανομής της ταινίας Audio Visual, το Φεστιβάλ Αθηνών «Νύχτες Πρεμιέρας» και η Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών.

Το άλλο "Θα χυθεί αίμα" είναι μία επικο-λυρική ταινία με σκληρό πόρνο.

Είναι ένα φιλμ για την οικογένεια, την πίστη, την εξουσία, την δημοσιογραφία και το απόρρητο, η οποία διαδραματίζεται σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και τους φορολογικούς παραδείσους του εξωτερικού, με επίκεντρο το Μαξίμου και με ΜΕΓΑ εστιακό βάθος. Η υπόθεση αντανακλά τις βαθειές σχέσεις φιλίας και συνεργασίας εντός ΘΕΜΑΤΟΣ και σχολιάζει προδηλωτικά την περίοδο της Μιντιαπολίτευσης στη χώρα.

Η ιστορία περιγράφει την άνοδο και πτώση του Καραμανλή του Νεότερου, ο οποίος από αδέκαστος κριτής των νταβάδων, που μεγαλώνει μόνος του στη Ραφήνα, μετατρέπεται σε καταλληλότερο και αργότερα σε ακαταλληλότερο, από αυτούς στους οποίους αφιέρωσε τη διακυβέρνηση του και τους καλύτερους νόμους του!

Η ταινία θα συγκινήσει και τους πλέον ασυγκίνητους!
Ο ΑΓΙΟΣ

Υ.Γ. Η παραπάνω κριτική-παρουσίαση δεν αφορά στην ταινία του Πολ Τόμας Αντερσον, αλλά σε ένα άλλο έργο που παίζεται υπό τον ίδιο τίτλο , αλλά εντελώς διαφορετική πλοκή και θεματολογία, σε σειρές, στην ελληνική TV.

Αντιπολίτευση και πάλι αντιπολίτευση

Από μια σοβαρή, άκρως μεταδοτική, «νόσο» φαίνεται να πάσχουν μέλη της κυβέρνησης Καραμανλή. Όλοι ομνύουν στην δικαιοσύνη, αλλά καταπατούν τους νόμους, σε προσωπικό επίπεδο.

Να, για παράδειγμα, μετά τον Μαγγίνα, ο οποίος έβγαλε άδεια bar για να κτίσει το εξοχικό του, στο οποίο «σέρβιραν» αδήλωτοι Ινδοί, τώρα και ο αρμόδιος, σχετικά, υπουργός Γ. Σουφλιάς, έμπλεξε σε παρόμοια περιπέτεια, με την υπόλογη, κατά κάποιον τρόπο, σε αυτόν πολεοδομία. Σε επιτόπια αυτοψία της διαπιστώθηκε «ασυμφωνία μεταξύ εγκριθέντων σχεδίων» και της ανεγειρόμενης οικοδομής του υπουργού.

Στο μεταξύ απορρίφθηκε από την Πολεοδομία Μαρκοπούλου (όπως αποκάλυψε χθες η «Ελευθεροτυπία» και σημειώνει σήμερα ο «Ελεύθερος Τύπος») η αίτηση θεραπείας, με την οποία ο υπουργός ζήτησε να αποδοθεί στην Πολεοδομία η καθυστέρηση αναθεώρησης της αδείας του, πράγμα που είχε ως συνέπεια να χαθούν οι προθεσμίες τροποποίησης και η υπουργική κατοικία να χτίζεται χωρίς εγκεκριμένη οικοδομική άδεια, με κατασκευαστικές αποκλίσεις υφιστάμενης κατάστασης της οικοδομής». Και τώρα η οικοδομή, στην οποία οι εργασίες έχουν διακοπεί προσωρινά, βρίσκεται νομικά ξεκρέμαστη και η κατασκευή έχει διακοπεί.

Βρε παιδία , γιατί ταλαιπωρήστε από αυτόν τον άτιμο διχασμό προσωπικότητας; Αφού δεν σας πάνε οι νόμοι , φτίαξτε άλλους πιο βολικούς, αντί να τρέχετε στα δικαστήρια και να φέρνετε σε δύσκολη θέση την διοίκηση και την δικαιοσύνη.

Θα μου πείτε, ίσως, ότι και αυτό θα ήταν άσκοπο, καθώς μέχρι να φτιάξετε το νέο νομοθετικό πλαίσιο διαπιστώνετε ότι δεν ταιριάζει στα νέα σχέδια σας και θα απαιτηθεί νεότερο! Οπότε τι γίνεται;

Τι να σας πω! Για αυτούς που θέλουν το νόμο στα μέτρα τους, τα οποία, όμως, δεν ξέρουν ακριβώς ποια θα μπορούσε να είναι, υπάρχει μια πολιτική συνταγή, που, ίσως, γλυτώνει, τελικά, πολιτικούς από την ψυχοθεραπεία: η παραμονή στα έδρανα της αντιπολίτευσης.

Βρε, ξέρεις πόσοι κυβερνητικοί στις μέρες μας, αναπολούν τα παλιά λέγοντας: « αντιπολίτευση και πάλι αντιπολίτευση»!

Ο ΑΓΙΟΣ

Για τη διατήρηση της συν(εν)οχής

Σχολιάζοντας τα τελευταία γεγονότα, μετα τα οποία η ΝΔ έμεινε με 151 βουλευτές, ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ Γ.Τραγάκης τόνισε ότι:
«η ΚΟ της ΝΔ είναι ισχυρή, συμπαγής και στηρίζεται στην ετυμηγορία των Ελλήνων».

Μετά από αυτή τη δήλωση που επανέλαβε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ενθουσιάστηκα!

Αφού, λοιπόν, με το 30,4 % του εκλογικού σώματος και παρά την ανεξαρτητοποίηση ενός βουλευτή σου κατορθώνεις να διατηρείς μια ισχυρή και συμπαγή Κοινοβουλευτική Ομάδα, γιατί επιδιώκεις την αλλαγή του εκλογικού νόμου, έτσι ώστε 1.240.000 πολίτες να ψηφίσουν άλλο κόμμα από αυτό που θα καρπωθεί την ψήφο τους;

Μήπως ο κ. Καραμανλής τρελάθηκε και με το νέο εκλογικό νόμο, που επιβάλλει, επιχειρεί μαζοχιστικά να μειώσει τη συνοχή του κόμματος του στο κοινοβούλιο!

Συμπολίτες, φίλοι του Καραμανλή, η σωτηρία της συνοχής είναι πολύ μεγάλο …άλμα!

Μη πηδάτε απερίσκεπτα…για τη διατήρηση της συνενοχής, ρε γαμώ το!

Ο ΑΓΙΟΣ